A Fillus e nebodis

  

Assortu penzendi mi seu immaginau

in mesu de cuscus pippius de scola

di essiri in su centru de un’aiola

de rosas e gravellus tottu circondau.

 

Ita cosa bella custa gioventudi,

biendidda allirga e spensierata

tottus riunius in sa cambarada,

biancus e arrubius prenus de saludi.

 

Deu ddus’osservu, castiendiddus fissus ;

cunfessu ca intendu puru nostalgia,

ma isciu però ca sa parti mia

esti a badai e proteggi a issus.

 

Nosu nonnus seus sempri dispostus,

custu sentimentu est’in s’anzianu

disponibilissimus a donai una manu

prontus’aggiudai a tottus fillus nostus.

 

Deu de nebodis ndi tengu giai noi,

mi parinti bellus comenti e floris;

candu si bieusu mi rendint’onoris,

mi faint’intendi unu supereroi.

 

Sendi pitticus, non arregordu s’annu

Candu sa mamma fiad’indaffarada

ddus portamu in giru a manu pigada,

stademu attendu po non tenni dannu.

 

Pariccis de cuscus funti giai crescius;

ddus’appu stimaus e ancora ddus’adoru

sperendi sempri cun tottu su coru

chi non si ndi sianta scarescius.

Crescei piccioccheddus, donai una scossa

po fai chi su mundu diventid perfettu

e a nosu becius usai prus rispettu

ca seus quasi peis a sa fossa.

De paxi e amori fadeisì modellu

ca succedendi funti dannus e disastrus,

de su futuru siais is pilastrus

po costruiri unu mundu prus bellu.

 

Ma non siais troppu vanitosus

ca s’anzianu non amada a essi snobbau

deppeis amitti ca su chi eis’imparau

infundu, infundu, ddus deppeis a nosus.

 

A nebodis e fillus pregu ingenugau,

si unu babbu anzianu in domu teneis

a unu ricoveru non ci ddu porteis

ca innias ad’essiri solu parcheggiau.

 

Ddu fainti scaresci dogna abitudini,

ca est’acorrau non ddi parid beru,in pagu tempus moridi de su disisperu

oppure consumau de sa solitudini.

 

Deu seu de cust’opinioni

e fatti mi seu un’attentu giudiziu

ca su becciu post’in d’un aspiziu

è cundennau innocenti in presoni.

 

Po mei puru esti arribendi s’ora

e cunfessu ca seu unu pagu scuntentu

poita chi bivessi altrus annus centi

em’a tenni troppu de imparai ancora.

 

Auguru a is presentis, pitticus e mannus,

de realizzai tottus is bellus sonnus;

a nebodis, fillus, babbus  e nonnus

a ndi festeggiai medas altrus annus.

 

 

Efisio Orrù (Festa del Nonno 2009)