A sa vizìlia de sa Rivolutzioni Frantzesa sa Sardigna no ìat superau sa tristura depia a sa conditzioni de stadu feudali:

in medas biddas sa popolatzioni si fìat furriàt po depi moderai s’opressioni de is feudatarius e sa prepotentzia de is funtzionarius de su guvernu piemontesu.

Cùstas batàllas no fìant dèpias a chistionis pòliticas ma poita... sa gènti fìat morend ‘e fàmini!