In su 1793 sa Francia repubricana iat detzìdiu s’ocupatzioni militari de sa Sardigna po si nd’impossessai “de is terras fértilis, de is minieras e de is tantis portus" chi tenèmus.

Iant bocìu de una pariga de dis su rei Luigi XVI ca una flòta frantzesa ìat ocupau is isulas de Santu Pedru e Sant’Antiògu, pustis fàint velas concas a Casteddu, bombàrdant sa tzitadi e cìcant de sbarcai 5000 sordaus in sa spiàggia de Cuartu: ma is sordaus Sardus asuba de su cumandu de Gerolamo Pitzolo e Vincenzo Sulis ìant atacàu is frantzesus e ddus ìant fatus fuiri de pressi.

In su propiu momentu un’atra flòta asuba de su cumandu de unu jòvunu tenenti colonellu Napoleone Bonaparte, si presèntat a faci de s’arcipelagu de Sa Maddalena: is frantzesus bombàrdant sa bidda in manera meda pretzisa. 

Custa borta puru, asuba de su cumandu de unu jòvunu artillieri Domenico Millelire, is Sardus fàint fuiri a is frantzesus de cursa.

Est una de is pagu bortas chi Napoleone est stètiu bìntu e a Domenico Millelire ddi dònant sa prima patèna a Minescimentu de Gherra de sa Marina.