SA CRABA PILUBIANCU



Una borta ci fiat una crabittedda chi si zerriada Pilubiancu. Biviat, impari a is sorris e a su meri, in d’unu coili de Monti Arcosu.
Pariat una craba comenti a is’atras, ma fiat differenti: no papada s’erba commenti totus is cabras de custu mundu, ma papada pistocus cun sa malvasia!
A s’iscuriu, ndi calada de Monti Arcosu finz’e Su Masu, c’intrada in su “Bar becciu”e pregontada una tassa de malvasia innui c’aciuppada aintru dus o tres pistocus.
Su meri da statallada d’onnia dì :“ Pilubiancu, depis pappai s’erba, as cumprendiu?!!”.
Ma Pilubiancu no intendiada.
Una borta fiat torrada a su coili imbriaga che sa supa e su meri no fiat meda cuntentu…
Ma…cumenti cuminzat a mulliri..ita bidi? De is titas de Pilubiancu no bessiat lati, bessiat malvasia!!! Su meri d’at tastata e …fiat malvasia bona deaderus!
Sa noa fiat arribada allestru a Su Masu, aundi biviat unu giornallista de “S’Unioni Sarda” .
Su giornallista bolìat tirai una fotografia a sa cabra, ma su meri, allutu, diat nau sceti dus fueddus “Po d’onnia fotografia, centu euru!”.
Aici, cun sa malvasia e is fotografias de Pilubiancu, su meri s’est fatu de oru! (…s’est arrichiu meda!).
E imoi ndi calat issu puru a Su Masu impari a sa craba e in su bar bufant malvasia e papant pistocus, a sa saludi nosta e a sa de totus!

 


Classi seconde sezz. A e B – Via Buscaglia.